Lethe

 Drag me down, in passionate sighs
With the ocean above me
And flames in my eyes
And grant me a life i can live
Without...

Dark Tranquility, 

19-20 Kasım 2021, Türkiye.

 

JJJJound x NB 992

crois, crois pas

olmadığına inanmıyorum, olduğuna da inanmıyorum ama bence var.

Uyumak ölmek gibidir

Okuyacak tonla birikmişim ve izleyecek kucakla şeyim var diye ertesi gün hayatta kalmayı her gece çok isterim. Ertesi gün uyanınca hep kendimi şanslı ve mutlu hissederim. Uykuya yatmak ölmek bi nevi. Ya uyanamazsam? Hele ki onları uykuda kaybetmişsen.

'Yani uyumak ölmek gibidir,
Sonra uyanır yeni bir hayata başlarsın...'

Libro y miseria.

Beşiktaş’ta bir kitapçıdayım. Son Çıkanlar önünde kitaplara gözatarken köşedeki ufak oturma elemanı üzerinde bir kadının biraz utanırcasına kitap sayfalarının fotoğraflarını çektiğini gördüm. Fazlaca bakındım. Göz göze geldik, kadın gülümsedi. Bir şeyler demeye zorlamış gibi oldum, aşırı rahatsız hissettim. Tam dönecekken başka yöne, gülerek: ‘Vapurla geçiyorum karşıya. Her kitaba para veremiyorum. Gelip 20-25 sayfa çekip vapurda okuyorum.’ dedi. Oysa dışardan hali-vakti yerinde gibi de görebilirsin sokakta yürürken.

‘Hali-vakti yerinde’ de ne acaip bir yanılsama, insan şemalinden düşmememek için direnip üstü başı temiz pak olunca. Görülmedik ne çok zorlanmalar var.

Beige Suede

Premiata'nın en iyisi.

the Trepidation

Kısa aralıklarla içilen kahveler ve birkaç iyi matbunun eline geçmesi fasılası.

Cala Llombards, Mallorca

70'lerde İspanya'nın Palma adasında Cala Llombards koyunda nefis bir kaçış evi.

Günümüzde ne durumdadır diye baktım. Aynı durumdaymış ne garip :)

Per Night / $119
https://www.bnbdaily.com/homeaway_rooms/2138841

Palma Adası'na gidiş Barcelona ve Valencia'dan feribotla: balearia.com

MGLA

Aylardır içimde çalıyor: Malum Güzel Lirikler Ağacı

Cemetery

 

Her bakımsız mezar bana hayatta hiç yakını kalmadı mı ya da evlatları hayırsız mı diye düşündürür. İkincisi üzer, birincisi için birşeyler yapmak isteği doğar. 

**

Mezarlığın başında büyük ağaç vardı. O ağacın tam bizim mezarın tepesinde olmasını şans sayar, her gittiğimde gölgesinde soluklanabilmeyi nimet kabul ederdim. Daha yılı geçmeden o ağacı kestiler. Görevliyi çevirip "Buradaki ağaca ne oldu" diye sordum. İçim de acıyarak. "Kurumuştur, kurumamışsa kesmezler" dedi. Kafamı kaldırdığımda mezarlıkta, boylarından dolayı göğe doğru bakış alanımda sadece tepelerinin göründüğü o kadrajı seviyorum. Hiç sevmez, ürperirdim, şimdi mezarlığa gitmeyi seviyorum. Seni çok özledim anne.

 sometimes when i'm alone
i wonder aloud
if you're watching over me
some place far abound
i must reverse my life
i can't live in the past
then set my soul free
belong to me at last